Malinamnam na Bopis Essay
Bwahahahahahahahahahahahaha. Let me laugh!
Okay. Ang araw na ito ay okay naman. Nagsimula sa isang umagang napaka-aga at napakasakit sa kamay. Naglecture ako at nag-resolve ng mga quiz. Matapos iyon ay pumunta na ako sa butihing paaralan. hahaha. Medyo napaaga ako kaya nagtungo ako sa library. Doon naglaro kami ng mga libro at nagkwentuhan. Saya!
Pero, hindi naman iyon ang sense ng blog post na ito. After ng kwentuhan with the books, physics ko. ayun. masaya naman. kung nasagutn ko lang ng tama at matino yung 10-point problem na additional sa next quiz. bago ko tuluyang maalala ang ka-carelessan ko, let's move on. baka sa susunod ipost ko yung ka-carelessan ko with a photo. XD
In the event na natapos ko nang ma-realize na mali ako dahil naka-upo na ako sa upuan ko, nakilala ako ng katabi ko. sabi niya, "di ba ikaw yung #1 ng CE?" nablangko ako dun a. sabi ko "ha? pause... hindi ako yun" nakisabat pa yung katabi niya, "ikaw yun diba ikaw si ano diba!" at teka di pa nakuntento ang dalawang batong gusto akong pag-umpugan, "isa lang naman yun (apelyido ko here) sa batch natin."
Sa pagkakataong iyon, natigilan ulit ako ng sobra. pero hindi naman ganon katagal, bwahahaha. sabi ko "hindi din!" hahahaha. teka, kung sa akala kong tapos na ang putukan ng akusasyon. nagkakamali ako. "buti ka nga naranasan mo e." anak ng! at eto pa. "kelangan ka ng number 1?" "first year first term?" oo na lang ako. hahaha. aba di pa nakuntento inulit pa. "buti ka nga naranasan mo." anak ng talaga!
*** napansin ko, B-O-P-I-S yung mga unang letra ng mga paragraph. hahaha
teka, eto na yung reaksyon ko. una sa lahat. natutuwa ako at kahit papaano ay kilala pala ako. ikalawa, nakakalungkot na marami pala ang nakasubaybay sa mga grades ko. ikatlo, marami rin silang ka-kumpetensya ko. ikaapat, di ko kasalanan bakit bumaba ng ganon ang grades ko. ikalima, di lang ako ang may kasalanan. i repeat. ikaanim, masaya ba na naranasan ko yun? e ang daming frustration sa katawan ko dahil dun.
ang mas masaklap pa don ay mukhang mahihirapan na akong humabol. una, di na ako naniniwala sa acads. ikalawa, mas na-tripan ko ang realidad, ikatlo, mas feel ko ang reality, i repeat. ikaapat, naiba na ang priorities ko, ikalima, inaantok na ako.
eh ano bang magagawa ko? alam ko meron. sa sinasabi ko ever since, i never used my whole ability and efforts for this. hahahaha. warning: kung nagamit ko ito lahat, naks naman. iba na to. hahaha
***teka, wag kang mag-isip ng bastos. pinansin mo pa kasi e. BOPIS na lang kasi.
whaha BOPIS at TAE! Galing galing! :) wow number 1 sa batch? halimaw ka pa din jeypz. :)
ReplyDeletebwahahahaha. that was before. past past and past..
ReplyDeleteambaba na ng gwa ko ngayon as in.
hahahahaha. medyo pilit na medyo hindi sadya hahahah
ReplyDeletehahaha. partida ba un? galeng :D
ReplyDeletebwahahahahahahahahha. medyo???
ReplyDeletepero yung main reason. K-A-T-A-M-A-R-A-N!