I'm on a High!

Hey! How are you doing there?  I am good. I must be good. I have just arrived in our house because we have attended Despidida Party for my Ate Shyla and Kuya Ode. Bon Voyage . We ate dinner and after we swim. Yay! Amazing! We enjoyed it.  so much . We had fun. [] In as much na gusto kong magkomento sa mga nangyayari outside my life like politics and what is being sensationalized today, I can't. Mahal ko ang buhay ko. [] First of all, I would like to take this moment to say my sorry to all of you because I think this post could be so long! Maybe, the reason is this would be my last day as a vacationist. On Monday, my classes will start. Amazing. And I can't post something good, something that is worthy of your views, something different and out of the box.  (Wushu! Matino na ba to? Grabe ha. Anyway, walang violent reaction.. ^_^ ) Second, I know my blog is a big selfishness. I posted more about me, about myself and about I. Whatever! I can post anything - about other's l...

lahat ng pics ng surveying last term

*** since alam ko na kaunti lang ang space sa prengster and pesbok, minabuti ko na lamang na dito i-post ang tungkol sa akin, tungkol sa amin, tungkol sa lahat ng pwede kong sabihin.. *** *** since, wala ako sa normal kong sarili, wala rin akong plano sa kalalabasan ng post na ito at lalong walang laman ang tiyan at utak ko ngayon, kaya at random muna lahat ng mababasa mo. kumbaga kung akala mong nasa lawton na ako bigla na lang akong mapupunta sa new york. hahaha... *** ---> name: john paul dagdagan carreon ( natural yung last name ko last name ng tatay ko. yung middle name ko maiden name ng nanay ko. di naman masyadong kelangan ng mahabang eksplanasyon yun diba. john paul??? nakita daw sa Bibliya. ewan. basta.) ---> birthday: march 05, 1991 around 4:30 PM (oh ha! amazing. ayan. since alam naman ng halos lahat ng mga social network sites ang aking kaarawan wala ng aangal at kukuwestiyon diyan. yung oras. ayon yan sa birth certificate ko. ayos! di ko na yan itatanong sa promo k...

Tagaytay, Batangas, all

at riverbanks ^_^

on the way

sa city hall ^_^

WARNING: This post is not pre-typed nor spell-checked. If there are errors with my spelling and with the grammar, please bear with me. For this season, Lenten, we habitually go to Tagaytay for a bit of relaxation and a portion of reflection. (The pictures of whatevers will be posted later, within this wek.)  Let me do some story-telling. Days before our trip, we struggled if we were going to go or not. We had no stiff yes from my dad. And he had not given any form of opposition. Wednesday night approached and we felt we were going to Tagaytay. We packed our bags and were ready to say bye to the noisy world of ours.  It was really hard for me to decide on what to bring, but I was certain on some things - notebook, phoney, iTouch, digicam and books (including Bible). It was a struggle on what to put in my bag. What clothes? What color? It was really hard to sleep with the situation. I opted stay up for a while, with Bea's help. We played. Thanks. ^_^ Thursday came. After breakfas...

ui! may chika ako sa'yo ngayong Holy Wednesday!! interesado ka ba? oo. willing naman akong i-share. oo. sure ka na ba dyan? talaga? na-excite naman ako na gusto mo ding malaman. talaga ha? sure ka dyan ha. okay. eto na. eto na. ok. walang aaaaaaaaaaaaaaaah. gasgas na yun e. pero, meron pala. aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah. nakakatakot naman yung panaginip ko. medyo naman. ewan. NOTE: di ko alam kung ano ang ginawa ko kung bakit may bampira na umentra sa panaginip ko. at eto pa, akala ko umentra lang sila pala ang sentro ng plot. grabe. sa mga nakakapag-interpret ng dreams (o nightmare? hahahaha) paki-comment naman dyan o. o kaya kung masyadong nakakabagabag na di pwedeng isambulat sa buong world wide web, i-message mo na lang sakin. ..^_^.. SPOILER: syempre, obvious na naman sa title ko na may bampira sa panaginip ko. pati na din sa note. bwahahaha. weird tong panaginip na to. kasi obvious naman kung normal lang itong phenomenon na ito ay bakit ko pa ichichika sa buong multiply community...

yay. grabe. hahahahaha. di ko naman masyadong gusto yung word na grabe no? sa isang post ko, nine na grabe ang naibulalas ko. sobra.fourth grabe ko na to. bwahahahahaha. yay. natatandaan mo yung nasabi ko tungkol dati sa nobela ko. oo. yung may chapter 1 na. yung may synopsis. oo yung may sequel. yun. bakit ko nasabi? wala lang. kasi parang ayokong tapusin. ayoko na. nakakatamad. na-realize ko lang kasi na sa isang tao ko lang naman gustong ipabasa yun. at mukhang di niya mababasa yun. di naman sa nalulungkot ako or what. parang hindi kasi siya for viewing public. hindi dahil sa patay ako sa censorship. di ganon. wholesome naman yung flow ng story. kaso talagang for her lang ata yung nobelang iyon. wag kang ma-sad. (o wag kang matuwa? hahahaha) kasi may naiisip akong mga ibang ideas na pwede ding gawan ng nobela o istorya. idea # 1. there is this bachelor. he is quite perfect. has a good job. earning 7 digits a month. has a real good personality. has a stunning good looks. has no glitc...

mura nito 2495 confessions of a shopaholic and i am leged. para sakin yung shopaholic. grabe. i bought these. grabe.

"how far would you go for love?", di ko na tanda kung saan ko narinig yan. basta. di akin yan. amp. maghanda ka na ng popcorn para sa isang another worthless post ng inyong lingkod. tae, wala akong magawa. wala as in wala. wala akong maisip na maipost. walang pumapasok sa utak ko. amp. natatawa ako sa so-called intro ng post na ito. hahahaha. how far would you go for love? in-love ako? hahahaha. di din. laugh trip. defend ko muna yung sarili ko. hahaha. kasi naman. my novel was purely love story. may halo nga lang na fantasy. ayun. saan ako kukuha ng emosyon? sa mga kwento din na ganoon ang topic. pwede din ang movies. hay. ewan ko sa'yo. bakit nga ba kelangan kong magpaliwanag. wala namang nag-iimpose. defensive lang ako masyado. wahahahahahaha gara naman ng araw na to. *off-topic muna* ewan ko. basta ang gara ng nangyari sakin. nakalimutan ko yung dadalhin ko sa daddy ko. kaya ayun balik ako hahahaha. tawa ako. tapos basta weird. ganoon ba talaga? ewan. ayoko magbigay ...